વર્ષા-ગઝલ

વીજળી યે કેવી પાજી ?
પ્રથમ ચમકી પછી ગાજી !

પાણી કયાં ક્યાં ભરાયું છે,
જોવા નીકળ્યાં સ્વયં કાજી !

લાગણી ઘેલી અષાઢી,
એ નથી રહેવાની સાજી !

એમ પણ તરબોળ ભીંજ્યા,
છાપરી છાજી ન છાજી !

રાતભર ટપક્યાં કરી એ,
ટીપે ટીપે થતી તાજી !

બત્તીયે બૂઝાઈ ગઈ આ
જામવાની હવે બાજી !

ઘોર અંધારે શું દેખે,
કોણ કેવું રહ્યું લાજી !

એ ભલે ધાકોર કોરાં
એમને ચિંતા છે જાજી !

કાન સુધી પૂર પ્હોંચ્યા,
વાંસળી પણ ક્યાંક વાજી !

જો ફલકથી રહેમ વરસે,
દાઢી પસવારે છે હાજી !

- રાજેન્દ્ર શુક્લ

10 જુલાઈ, 199

(નોંધઃ એક ગુજરાતી કહેવત  “ભેંસ, ભામણ, અને ભાજી, પાણી દેખી ત્રણે રાજી”  એ આ રચનાનું ઉદ્ભવ બિંદુ છે કદાચ  - ધૈવત)

*for previous posts click here